Κυριακή, 21 Απριλίου 2013

shalalala

"Η κοιλιά σου κάνει κόκα κόλες". Να χορεύουμε αγκαλιά πριν γυρίσω σπίτι. Ένα πιάνο που ακούγεται απ'το διπλανό διαμέρισμα. Να μου λες πως μου σώζεις τη ζωή απ'τα αμάξια που πάνε να με πατήσουν, να σε παίρνει ο ύπνος στο σινεμά, να περιμένουμε στα κτελ. Να φεύγουμε μακριά απ'τη Θεσσαλονίκη, να μην ηρεμούμε, να με πονάει το κεφάλι μου και να με αγκαλιάζεις ακόμα περισσότερο. Να κοιμόμαστε σαν κουτάλι, να με βλέπεις πιο άσχημη από ποτέ και να συνεχίζεις να με φιλάς. Να βγαίνω με τις φίλες μου και να μεθώ, να σε ψάχνω, να φωνάζω στους δρόμους, να θυμώνεις. Να μου λες σ'αγαπώ και να ξεχνιούνται όλα. Να γελάμε μόνοι μας, να σχεδιάζεις τις μέρες μας όπως θέλω για να με δεις να χαμογελάω, να μη μ'ακούς, να σε παρατάω, να με καλείς και να πατάω "αγνόηση". Να κλείνουμε εισιτήρια, να έρχονται τα εισιτήρια. Να κάνεις τον καραγκιόζη και να με πιάνει νευρικό, μετά να μαλώνουμε να χωρίζουμε για δευτερόλεπτα και πάλι απ'την αρχή. Άβολες γνωριμίες, βόλτες στην παραλία, παρεξηγήσεις, κρασιά, πάστα φλώρα, κάθε Τετάρτη ραντεβού στα κρυφά. Να βάζεις περισσότερο φαΐ  στο πιάτο σου αλλά εγώ να παχαίνω, παγωτά, περπάτημα, πολύ περπάτημα ουφ. Να κάνουμε το δικό μας τσεκ. Αεροπορικά κλείσανε. Τσεκ. Συναυλία έκλεισε. Τσεκ. Ξενοδοχείο έκλεισε. Τσεκ. Να σου λέω ιστορίες. Να ζηλεύεις τόσο όσο. Να αποδέχεσαι, να σε φροντίζω, να ανησυχώ μήπως το ένα, μήπως το άλλο, πολύ ανησυχία κοντά στο πολύ περπάτημα. Να βγάζω τα παπούτσια μου στο σινεμά, στο αμάξι, να μπαινοβγαίνουμε στα μαγαζιά, να πίνεις απ'τον λάτε μου. Να με ρωτάς αν είμαι καλά να σου απαντάω πως είμαι (δεν είμαι). Να σε αναγκάζω να με ακούς να τραγουδάω. Να μην υπάρχει πέρα απ'το άπειρο. Να μου υπόσχεσαι να μου μάθεις να οδηγώ, να κάνω υπομονή και να το αναγνωρίζεις. Να μαθαίνεις τα πάντα πρώτος, να ψεκάζεις το αρκουδάκι με το άρωμα σου. Να ξεπερνάς τον εαυτό σου, να ξεπερνάω το δικό μου. Να βγαίνει φυσικά η σειρά "εσύ και εγώ".
te e io

1 σχόλιο: