Τετάρτη, 24 Αυγούστου 2016

3.9




καμιά φορά,

απ'αυτές τις φορές 

που δεν θες να ακούς κανέναν,

παίρνω το πιστολάκι απ'το ντουλάπι
και το βάζω στο τέρμα,

στο πιο δυνατό

να μην ακούω τίποτα

πέρα από αυτό

μου μιλάει η μοναξιά μου

οι άλλες φωνές βρίσκουν το τοίχος του 

και τα δάκρυα μου

αχ

να βλεπες τι γρήγορα στεγνώνουν 

Τετάρτη, 10 Ιουνίου 2015

πλυντήριο

έβαλε τα σεντόνια τους στο πλυντήριο

στους εννενήντα

μα δεν πατούσε το κουμπί

δίσταζε

το χέρι της, το μυαλό της, 

η ψυχή της,

φοβόταν μήπως απ'το πλύσιμο

ξεθωριάσουν και οι αναμνήσεις τους μαζί

Δευτέρα, 16 Μαρτίου 2015

view master

τα δάκρυα που σου σκουπίζω,

η μυρωδιά των ανακατεμένων σου μαλλιών,

το ξεψύχισμα της ανάσας σου πριν κοιμηθείς,

η ασφάλεια της αγκαλιάς σου,

περνούν μπροστά μου σαν εικόνες

απ'το ξεχασμένο μου view master.

σε κάθε κλικ περιμένω

πότε θα φτάσει το αεροπλάνο

που θα σε ακουμπήσει στο κρεβάτι μου.


Πέμπτη, 26 Φεβρουαρίου 2015

φεγγίτης


ξαπλωμένη κάτω απ'το φεγγίτη
περιμένω
μήπως φανείς
μήπως σε φέρει
κάνα ταξιδιάρικο βαμβάκι του ουρανού



Δευτέρα, 19 Ιανουαρίου 2015

σεντόνια

κάθε που ξεθώριαζε
ένα pixel της ψυχής σου
έψαχνες να βρεις
που κρύφτηκε η ποίηση
και όλα γίναν μάταια.
την ξέχασες κάτω απ'τα σεντόνια
έλα να με ζεστάνεις
κρύωσα και εγώ.

Κυριακή, 11 Ιανουαρίου 2015

12.1



όπως σωριάζονται τα δάκρυα της
τόσο πιστεύει
πως μόνο αυτά μπορούν
να κάνουν τη γη να ανθίσει
το χειμώνα

-κλάψε μέχρι το πρωί
αγάπη μου-



Τρίτη, 23 Δεκεμβρίου 2014

καλά Χριστούγεννα

αν παίρναμε ένα στολίδι απ'το δέντρο μας,
ένα
και το βάζαμε στη ζωή μας,
ίσως γινόταν πιο φωτεινή,
ίσως παραβλέπαμε το πόσο γρήγορα μαραίνεται.

Τετάρτη, 17 Σεπτεμβρίου 2014

αμαρτία

-με βλέπεις τουλάχιστον στον ύπνο σου; της είπε και κόλλησε σαν κουτάβι τα μάτια του στα δικά της.

-σε συναντώ γλυκιέ μου στα ονειρά μου. 
το θυμάμαι καθαρά. τις συγκρατούμε τις αμαρτίες μας.
είναι η μόνη στιγμή που τις ζούμε εξάλλου.

και έφυγε όπως συνήθιζε. και την άφησε να φύγει όπως συνήθιζε.

υπέρβαση

  να δούμε τι κρύβεται πίσω απ'τους βολβούς
να ακούσουμε τη σιωπή μιας συνάντησης
να μυρίσουμε τις επιθυμίες 
να αγγίξουμε τον αέρα της ανατριχίλας
να γευτούμε το πλατωνικό φίλι

προλαβαίνουμε δεν προλαβαίνουμε την υπέρβαση
μωρό μου

Δευτέρα, 15 Σεπτεμβρίου 2014

δέσμιος


τα βράδια που σε οδηγούν άλλοι
δέσμιος στα χέρια τους
-ή στα δικά σου-
αρπάζεις τη μια στιγμή ελευθερίας
το χέρι σου έξω απ'το παράθυρο
η παλάμη να νιώθει τον παγωμένο άνεμο της ταχύτητας
και τη γυρνάς από κάθε της πλευράς
για να αρπάξει ολόκληρη
λίγη απ'την αίσθηση του να πετάς
μέχρι να τσουρουφλιστεί
γιατί ποιον κοροιδεύεις;
τα φώτα στο μπετόν σου θυμίζουν τι είσαι
πόσο σου φτάνει
σκοντάφτεις στην αλήθεια της πραγματικότητας σου
τραβάς το χέρι μέσα
μη το αφήσεις να αφεθεί στην ελευθερία του
και παρεκτραπεί
γιατί είπαμε
είναι μια στιγμή ελευθερίας
και την κλέβεις απ'τον εαυτό σου.